13-18 September 2019
Kraków
Europe/Warsaw timezone

WERYFIKACJA DAWKI PROMIENIOWANIA JONIZUJĄCEGO NA GRANICY OŚRODKÓW

15 Sep 2019, 15:00
2h
Prezentacja plakatu Fizyka medyczna i biofizyka (S1) Sesja plakatowa

Speaker

Bartosz Kiełtyka (Marian Smoluchowski Institute of Physics, Jagiellonian University in Krakow, Poland)

Description

Sukces lub niepowodzenie radioterapii w ogromnej mierze zależy od dokładności, z jaką zostanie dostarczona dawka do określonej objętości w ciele pacjenta. W wielu przypadkach zmiana tej wielkości o 3-4% może powodować niepowodzenie całej terapii. Zarówno wytyczne krajowe jaki i międzynarodowe dotyczące spójności i dokładności w dozymetrii promieniowania jonizującego, skupią się na jednorodnych ośrodkach (np. woda), jednakże ludzkie ciało złożone jest z elementów różniących się pod względem gęstości (kości, płuca, zęby, mięśnie). W obecnych czasach, oprócz naturalnych heterogenicznych struktur, mogą pojawiać się również ciała obce np. protezy biodra, nóg i ramienia, pręty chirurgiczne, stenty i wypełnienia stomatologiczne.
W niniejszym opracowaniu analizie zostały poddane implanty stawu biodrowego. Od ponad 40 lat rozwija się implantologia i protetyka stawu biodrowego. Całkowita bądź częściowa endoprotezoplastyka, należy do najczęściej przeprowadzanych zabiegów. Zabieg wykonywany jest zarówno u ludzi starszych, jak i młodych. Choroby zwyrodnieniowe, urazy, kontuzje, lub po prostu zmiany związane z procesem starzenia się, powodują konieczność zastąpienia uszkodzonych elementów stawów sztucznymi implantami. Rozwiązanie takie jest dobrodziejstwem dla tysięcy pacjentów, przywracając im możliwość funkcjonowania w otaczającym świecie.
Wspomniane wyżej urządzenia są zwykle wykonane z materiałów o wysokiej liczbie atomowej Z. Ze względu na wykorzystanie wysokoenergetycznego promieniowania jonizującego, w trakcie procesu leczenia radioterapeutycznego pacjentów po przebytym zabiegu implantacji protezy stawu biodrowego, dawka dostarczona w trakcie sesji terapeutycznej może ulec znacznej zmianie w porównaniu do pierwotnie założonej. Wiąże się to ze zmianą ilości deponowanej energii w strukturze napromienianych organów – najczęściej z jej obniżeniem. Jednocześnie na powierzchni struktur znacząco różniących się gęstością, ma miejsce zjawisko wtórnego narastania dawki, a tym samy podniesienie jej na granicy ośrodków – nawet do około 20%. Tak duża zmiana deponowanej energii w tkankach leczonych pacjentów może doprowadzić do zmian kośćca (prowadzących do złamań w obrębie stawu biodrowego) lub nawet martwicy i osłabienia utrwalenia implantu.
W niniejszej pracy przedstawione zostały przykładowe metody pomiaru dawki deponowanej wewnątrz pacjenta, w trakcie procesu leczenia radioterapeutycznego, na strukturach znacząco różniących się gęstością – na granicy proteza-kość.

Primary author

Bartosz Kiełtyka (Marian Smoluchowski Institute of Physics, Jagiellonian University in Krakow, Poland)

Co-authors

Prof. Jan Stanek (Uniwersytet Jagielloński, Wydział Fizyki Astronomii i Informatyki Stosowanej, Instytut Fizyki im. M.Smoluchowskiego) Dr Kamil Kisielewicz (Centrum Onkologii - Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie. Oddział w Krakowie) Dr Renata Kopeć (Instytut Fizyki Jądrowej im. Henryka Niewodniczańskiego Polskiej Akademii Nauk)

Presentation Materials

There are no materials yet.
Your browser is out of date!

Update your browser to view this website correctly. Update my browser now

×