45 Zjazd Fizyków Polskich

Europe/Warsaw
Kraków

Kraków

**** 13-15.09.2019 **** Auditorium Maximum Uniwersytetu Jagiellońskiego, ul. Krupnicza 33, Kraków **** 16.09.2019 **** Akademia Górniczo-Hutnicza ul. Budryka 4 (Klub Studio), Kraków (sesja plenarna) ul. Reymonta 19, pawilon D-10, Kraków (sesje równoległe) ul. Kawiory 30, pawilon D-16, Kraków (sesje równoległe) **** 17-18.09.2019 **** Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej UJ ul. Prof. St. Łojasiewicza 11, Kraków
Józef Spałek (Uniwersytet Jagielloński w Krakowie), Roman Skibiński (Uniwersytet Jagielloński w Krakowie), Marcin Zieliński (Uniwersytet Jagielloński w Krakowie)
Description

45. Zjazd Fizyków Polskich odbędzie się w Krakowie w dniach 13-18 września 2019 roku. Zjazd ten będzie kontynuacją spotkań fizyków polskich zapoczątkowanych Zjazdem Założycielskim Polskiego Towarzystwa Fizycznego w 1920 roku w Warszawie, a kontynuowanych w ostatnich latach przez kongresy w Lublinie (2011), Poznaniu (2013), Kielcach (2015) i Wrocławiu (2017). 45. Zjazd Fizyków Polskich będzie miał również szczególny charakter ze względu na inaugurację obchodów 100-lecia Polskiego Towarzystwa Fizycznego oraz obchody 100-lecia Wydziału Fizyk (obecnie Fizyki i Informatyki) Akademii Górniczo-Hutniczej.

Jak poprzednie kongresy Zjazd w Krakowie będzie okazją spotkania naukowców z różnych gałęzi fizyki i dziedzin pokrewnych, nauczycieli fizyki, przedstawicieli przemysłu i instytucji finansujących badania naukowe i ich wdrożenia, studentów, uczniów i amatorów - pasjonatów fizyki. Sesje konferencyjne pokryją szeroką tematykę badawczą. Miedzy innymi planowane są sesje poświęcone:

  • Fizyce cząstek
  • Fizyce jądrowej
  • Fizyce materii skondensowanej
  • Fizyce medycznej i biofizyce
  • Fizyce statystycznej
  • Fizyce układów złożonych
  • Grawitacji, kosmologii i astrofizyce
  • Informacji kwantowej
  • Nanofizyce
  • Optyce, fizyce atomowej i fotonice

Osobne sesje poświęcone będą dydaktyce fizyki na różnych poziomach kształcenia. Integralną częścią Zjazdu będzie Konferencja Dydaktyczna dla nauczycieli fizyki. Odbędzie się ona 14 i 15 września 2019 i będzie łączyła sesje równoległe, warsztaty dydaktyczne i pokazy eksperymentów fizycznych. 45. Zjazd Fizyków Polskich będzie również miejscem spotkania ludzi biznesu z naukowcami. Pragniemy aby Zjazd był miejscem wymiany poglądów i zawierania współpracy, zarówno na poziomie interpersonalnym jak i instytucjonalnym, t.j. pomiędzy naukowcami mającymi potencjał badawczy i/lub gotowe pomysły mogące znaleźć zastosowanie w przemyśle, przedstawicielami przedsiębiorców, szczególnie małych start-upów oraz przedstawicieli instytucji finansujących prace wdrożeniowe. Planujemy rozpowszechnianie idei doktoratów wdrożeniowych oraz prezentację działalności przyuczelnianych centrów rozwoju technologii zrzeszonych w ogólnopolskiej sieci Porozumienie Akademickich Centrów Transferów Technologii (PACTT). Specjalna dwudniowa sesja „Fizyka – Przemysł – Innowacje” planowana jest na 16 i 17 września 2019. Łącznie planowanych jest około 30 wykładów plenarnych oraz blisko 200 wykładów w równoległych sesjach tematycznych. Wśród prelegentów znajdą się wybitni polscy naukowcy i goście zagraniczni, a niektórzy z nich będą panelistami w debacie „Przyszłość fizyki”. Zjazdowi towarzyszyć też będzie sesja plakatowa.

Tradycyjnie, w czasie Zjazdu zostaną wręczone nagrody Polskiego Towarzystwa Fizycznego: medalu Mariana Smoluchowskiego, nagród naukowych PTF, nagrody PTF za Popularyzację Fizyki oraz nagrody PTF dla Nauczycieli Fizyki. Z okazji zbliżającego się 100-lecia Polskiego Towarzystwa Fizycznego wręczone zostaną pierwsze Medale Stulecia Polskiego Towarzystwa Fizycznego za działalność społeczną na rzecz środowiska i Towarzystwa. W trakcie Zjazdu odbędzie się również Walne Zebranie Delegatów Polskiego Towarzystwa Fizycznego. Zjazdowi towarzyszyć też będą różnorodne wydarzenia a charakterze popularyzatorskim i kulturalnym. Będzie również okazją do zwiedzenia wybranych krakowskich laboratoriów badawczych i samego Krakowa.

Registration
Rejestracja uczestnika zjazdu
    • 17:00 19:30
      Rejestracja uczestników Zjazdu 2h 30m
    • 09:40 11:00
      Plenarna: P.01
    • 11:00 11:30
      Przerwa kawowa 30m
    • 11:30 13:30
      Plenarna: P.02
    • 13:30 15:00
      Przerwa obiadowa (lunch) 1h 30m
    • 15:00 17:00
      Fizyka cząstek: S4.1
    • 15:00 17:00
      Fizyka jądrowa: S3.1
    • 15:00 17:00
      Fizyka materii skondensowanej: S5.1
    • 15:00 17:05
      Fizyka medyczna i biofizyka: S1.1 Sala "Mała" (Aditorium Maximum)

      Sala "Mała"

      Aditorium Maximum

      Convener: Dr Marcin Zieliński (Uniwersytet Jagielloński w Krakowie)
      • 15:00
        Wykorzystanie promieniowania synchrotronowego do badań wybranych uporządkowanych I częściowo niepoporządkowanych biomakromolekuł 30m

        Promieniowanie synchrotronowe oferuje szerokie możliwości badawcze dla biofizyki i biologii strukturalnej. Najbardziej znane jest rutynowe już zastosowania twardego promieniowania synchrotronowego w badaniach biokrystalograficznych. W chwili obecnej z ponad 150 000 struktur białek i kwasów nukleinowych zdeponowanych w PDB blisko 90% to struktury rozwiązane z wykorzystaniem promieniowania rentgenowskiego, z czego większość obecnie deponowanych struktur uzyskana została z wykorzystaniem promieniowania synchrotronowego. Szczególnie trudnymi obiektami w badaniach strukturalnych są układy częściowo lub wręcz całkowicie nieuporządkowane. W przypadku tych obiektów nieodzowne jest wykorzystanie technik małokątowego rozpraszania promieniowania synchrotronowego (SAXS) czy rentgenowskiej spektroskopii absorpcyjnej (XAS) w badaniach. Pierwsza z tych technik pozwala na określenie nie tylko parametrów strukturalnych badanych białek ale także umożliwia zaproponowanie realistycznych modeli strukturalnych w roztworze, w tym także dla tak trudnych w badaniach układów jakimi są białka inherentnie nieuporządkowane. W ramach wykładu omówione zostaną możliwości wykorzystania promieniowania synchrotronowego do badań układów biologicznych na przykładzie wybranych białek amyloidogennych (np. ludzka cystatyna C) czy kompleksów białkowych. Przedstawione zostaną także możliwości badawcze budowanej w NCPS Solaris linii SOLCRYS przeznaczonej do badań dyfrakcyjnych i rozproszeniowych.

        Speaker: Maciej Kozak (NCPS Solaris UJ; Wydział Fizyki UAM)
      • 15:30
        Pozyton jako próbnik w badaniach komórek i tkanek 30m

        Zjawisko anihilacji pozytonów jest od wielu lat wykorzystywane w badaniach własności materii.
        W eksperymencie, pozyton ze źródła promieniotwórczego wnikając do materii może anihilować z elektronami swobodnymi lub utworzyć wodoropodobny atom, pozytonium, Ps (pozyt), który jest pułapkowany w wolnych przestrzeniach w strukturze materiału. Pozyt istnieje w dwu stanach: para-Ps i ortho-Ps, obydwa są nietrwałe i ulegają anihilacji. W materii, na skutek oddziaływania z otaczającymi molekułami ulega skróceniu średni czas życia o-Ps; wielkość skrócenia zależy od rozmiarów wolnej objętości, w której został spułapkowany.
        Spektroskopia czasów życia pozytonów (ang. PALS – Positron Annihilation Lifetime Spectroscopy) pozwala powiązać średni czas życia pozytonu i pozytu ze strukturą materiału, w którym zachodzi anihilacja. Wykorzystywana jest powszechnie dośledzenia modyfikacji struktury w różnych procesach. W badaniach komórek i tkanek technika PALS może być wykorzystana do deformacji molekuł w skali submikroskopowej oraz zmian ładunkowych np. wolnych rodników.

        Speaker: Bożena Jasińska (Instytut Fizyki, Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej)
      • 16:00
        Badania konformacji białek wielodomenowych i częściowo nieustrukturyzowanych 20m

        Wśród makrocząsteczek stanowiących obecnie największe wyzwania dla biofizyki molekularnej i biologii strukturalnej są białka, które zbudowane są z kilku odrębnych domen połączonych długimi, nieustrukturyzowanymi odcinkami łańcucha polipeptydowego. Białka tego rodzaju pełnią wiele rozmaitych funkcji w organizmach żywych i jednocześnie są wyjątkowo trudne do scharakteryzowania za pomocą konwencjonalnych technik biologii strukturalnej. Ta luka w metodzie poznawczej doprowadziła niedawno do rozwoju tzw. metod hybrydowych, które wykorzystują metody fizyki statystycznej i obliczeniowej (m.in. symulacje Monte Carlo) do łączenia danych z różnorodnych, wzajemnie uzupełniających się doświadczeń strukturalnych. Referat poświęcony będzie wykorzystaniu i implementacji metod hybrydowych. Omówię w szczególności sposób, w jaki reprezentatywne konformacje białek wielodomenowych uzyskiwane są metodą hybrydową o nazwie EROS (od ang. Ensemble Refinement of SAXS).

        Speaker: Dr Bartosz Różycki (Instytut Fizyki PAN)
      • 16:20
        Badania dynamiki molekularnej wybranych układów biologicznych z wykorzystaniem technik synchrotronowych. 20m

        Efektywność funkcjonowania białek a także bardziej złożonych układów biologicznych (białkowo-lipidowo-barwnikowych, BLB) jest uzależniona od ich własności dynamicznych. Na przykład, wprowadzane mutacje punktowe w układzie BLB w wyniku oddziaływań allosterycznych mogą wpływać na zmiany konformacyjne w odległych jego miejscach zmieniając aktywność fragmentu bądź całego kompleksu. Na lokalne zmiany konformacyjne grup funkcjonalnych mają wpływ szybkie ruchy kolektywne ich otoczenia oraz przenoszenie tych drgań w obrębie kompleksu BLB. Na przykładzie fotosystemów typu II (PTypeII) zostanie przedstawiony wpływ sprzężenia szybkich ruchów kolektywnych na efektywność transportu elektronów i protonów w centrach reakcji PTypeII. Własności dynamiczne sieci badanych układów będą omówione w oparciu o wyniki eksperymentalne uzyskane za pomocą spektroskopii Mössbauera oraz jądrowego rozpraszania do przodu (NFS – nuclear forward scattering) i nieelastycznego rozpraszania promieniowania X (NRIXS – nuclear resonant inelastic X-ray scattering, incoherent) przy wykorzystaniu promieniowania synchrotronowego.

        Speaker: Prof. Kvetoslava Burda (AGH- Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica, Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej )
      • 16:40
        Nanomechaniczna detekcja glikokaliksu komórkowego 20m

        Glikokaliks to ochronny płaszcz makromolekularny pokrywający komórki, zbudowany głównie z wielocukrów zakotwiczonych w błonie komórkowej. Zróżnicowanie chemiczne i strukturalne glikokaliksu, w zależności od typu komórek, jest związane z jego rolą fizjologiczną oraz ochronną jaką pełni w organizmie. Dodatkowo., zmiany glikokaliksu wywołane czynnikami patologicznymi stanowią ważny czynnik w progresji dysfunkcji komórki.

        Standardowe metody detekcji struktury glikokaliksu opierają się na mikroskopii elektronowej oraz metodach fluorescencyjnych. Alternatywnym i nowatorskim podejściem do badania struktury glikokaliksu w żywych komórkach i tkankach ex vivo jest jego nanomechaniczna detekcja z użyciem próbnika mikroskopu sił atomowych (AFM).

        W moim referacie przedstawię fizyczne podstawy detekcji glikokaliksu z użyciem próbnika AFM oraz przybliżę przykłady wykorzystania tej metody w badaniach biomedycznych. Skupię się głównie się na analizie zmian właściwości nanomechanicznych glikokaliksu, w modelach in vitro i ex vivo, w dysfunkcji śródbłonka towarzyszącej rozwojowi chorób cywilizacyjnych takich jak miażdżyca i cukrzyca [1,2].

        [1] M. Targosz-Korecka et al. AFM-based detection of glycocalyx degradation and endothelial stiffening in the db/db mouse model of diabetes. Scientific Reports 7(1):15951 (2017)
        [2] A. Bar et al. Degradation of glycocalyx and multiple manifestations of endothelial dysfunction coincide in the early phase of endothelial dysfunction prior to atherosclerotic plaque development in ApoE/LDLR-/- mice. J Am Heart Assoc. 8:e011171 (2019)

        Speaker: Marta Targosz-Korecka (Instytut Fizyki, UJ)
    • 15:00 17:00
      Fizyka ogólna: S14.1
    • 17:00 17:30
      Przerwa kawowa 30m
    • 17:30 19:30
      Dydaktyka i popularyzacja fizyki: S15.1
    • 17:30 19:30
      Fizyka cząstek: S4.2
    • 17:30 19:30
      Fizyka jądrowa: S3.2
    • 17:30 19:30
      Fizyka materii skondensowanej: S5.2
    • 17:30 19:30
      Fizyka medyczna i biofizyka: S1.2 Sala "Mała" (Aditorium Maximum)

      Sala "Mała"

      Aditorium Maximum

    • 09:00 11:00
      Plenarna: P03
    • 11:00 11:30
      Przerwa kawowa 30m
    • 11:30 13:30
      Debata "Granice Fizyki"
    • 13:30 15:00
      Przerwa obiadowa (lunch) 1h 30m
    • 15:00 17:00
      Fizyka materii skondensowanej: S5.3
    • 15:00 17:00
      Fizyka statystyczna: S6.1
    • 15:00 17:00
      Fizyka układów złożonych: S9.1
    • 15:00 17:00
      Grawitacja, kosmologia i astrofizyka: S8.1
    • 15:00 17:00
      Nanofizyka i nanotechnologia: S2.1
    • 17:00 17:30
      Przerwa kawowa 30m
    • 17:30 19:30
      Fizyka materii skondensowanej: S5.4
    • 17:30 19:30
      Fizyka statystyczna: S6.2
    • 17:30 19:30
      Grawitacja, kosmologia i astrofizyka: S8.2
    • 17:30 19:30
      Metody matematyki i informatyki w fizyce: S13.1
    • 17:30 19:30
      Nanofizyka i nanotechnologia: S2.2
    • 19:30 19:45
      Przerwa 15m
    • 19:45 21:45
      Walne Zebranie Delegatów PTF 2h Aula Średnia: S1+S2 (Auditorium Maximum UJ)

      Aula Średnia: S1+S2

      Auditorium Maximum UJ

      ul. Krupnicza 33

      Sala S1+S2

    • 09:00 11:00
      Plenarna: P.04
    • 11:00 11:30
      Przerwa kawowa 30m
    • 11:30 13:30
      Plenarna: P.05
    • 13:30 15:00
      Przerwa obiadowa (lunch) 1h 30m
    • 15:00 17:00
      Sesja plakatowa
    • 17:00 18:00
      Wykład otwarty: Prof. Łukasz Turski
    • 18:00 18:45
      Pokazy fizyczne - demonstracje
    • 18:45 19:00
      Przerwa kawowa 15m
    • 19:00 20:00
      Wykład otwarty: Prof. Michał Heller
    • 20:00 21:30
      Koncert 1h 30m
    • 09:00 09:40
      Sto lat to nie wiek, czyli Jubileusz fizyki na AGH 40m Aula (Klub Studio)

      Aula

      Klub Studio

      ul. Budryka 4

      W roku 1919 – decyzją Rządu RP z dnia 8 kwietnia – w Krakowie utworzono Akademię Górniczą. 20 października 1919 r. Naczelnik Państwa Marszałek Józef Piłsudski dokonał jej uroczystego otwarcia. W strukturze organizacyjnej Akademii Górniczej pojawiło się sześć katedr, wśród nich Katedra Fizyki. Jej organizatorem i pierwszym kierownikiem został profesor Jan Stock, którego promotorem pracy doktorskiej był profesor Marian Smoluchowski.
      Przez sto lat fizycy AG (obecnie AGH - w roku 1949 zmieniono nazwę Uczelni na „Akademia Górniczo-Hutnicza”) prowadzili prace badawcze i kształcili przyszłych inżynierów. Niemal wszyscy z ponad dwustu tysięcy absolwentów Uczelni mieli okazję poznawać podstawy wiedzy fizycznej korzystając z sal wykładowych wyposażonych w dziesiątki demonstracji doświadczeń fizycznych i laboratoriów studenckich, podczas których samodzielnie przeprowadzali swoje pierwsze pomiary fizyczne. Ta infrastruktura dydaktyczna zawsze była ważna i z niej nasza Uczelnia zawsze słynęła. Podobnie aparatura naukowa – fizycy AGH z wszystkich pokoleń z wielkim zaangażowaniem ją konstruowali, zdobywali fundusze na jej zakupy, sprowadzali z zaprzyjaźnionych ośrodków krajowych i zagranicznych kolejne przyrządy i aparaty. Dzięki ich wiedzy i pasji, pozycja i ranga środowiska fizyków AGH stale rosła. W roku 1991 powstał Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej, grupujący niemal wszystkich fizyków pracujących na Uczelni; od roku 2005 działa on pod nazwą Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej. Jest obecnie jednym z najlepszych wydziałów fizyki w Polsce, o wysokiej pozycji naukowej ugruntowanej w kraju i za granicą; świadczy o tym m.in. dwukrotne otrzymanie kategorii A+ w ministerialnej ocenie parametrycznej, oraz fakt bycia koordynatorem Krakowskiego Konsorcjum Naukowego im. M. Smoluchowskiego „Materia-Energia-Przyszłość”, które – grupując zaprzyjaźnione z WFiIS AGH wydziały Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Instytuty PAN - zdobyło bardzo prestiżowy status Krajowego Naukowego Ośrodka Wiodącego na lata 2012-2017.

      Speaker: Wojciech Łużny (AGH, Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej)
    • 09:40 10:20
      Obrazowanie optyczne i tomografia rezonansowa (MRI): historia bliskich związków 40m

      Istotny wpływ na rozwój tomografii rezonansowej, czy też MRI (magnetic resonance imaging), jednej z wielkich success stories fizyki XX wieku, miały analogie optyczne. Wynalazcy MRI zauważyli paradoks, że technika posługująca się sygnałem w przedziale megaherzów, a więc dlugością fali rzędu metrów lokalizuje obiekty milimetrowe, znacznie poniżej znanej w optyce granicy dyfrakcyjnej. Rozwiązano go przyjmując, iż „dyfrakcja rezonansowa” dotyczy nie fali radiowej, a modulacji spinów spowodowanej precesjią w gradiencie pola, której długość fali zagdza się z rozdzielczością obrazu. Ten pochodzący z optyki formalizm został doprecyzowany w latach 80-tych i przyczynił się do nagłego skoku w technologii MRI. W jego ujęciu transofrmata Fouriera obrazu próbkowana jest wzdłuż trajektorii w „przestrzeni k” z prędkością daną przez gradient pola. Podczas gdy typowy „radiologiczny” obraz oblicza się z kilkuset odcinków mierzonych po kolejnych pobudzeniach zrelaksowanych spinów, co trwa minuty, nowe systemy gradientowe i zoptymalizowane trajektorie uzyskują obraz z jednym wzbudzeniem w kilka milisekund.

      Kolejna inspiracja dla MRI dotarła z optyki w związku ze spektakularnym rozwojem mikroskopii nadrozdzielczej uwieńczonym nagrodą Nobla w roku 2014. Metody takie jak SIM (structured illumination microscopy) pozwoliły zobaczyć detale mniejsze od długości fali świetlnej dzięki modulacji obiektu (np. przez oświetlenie falą stojącą), która sprawia, że normalnie niedostępne częstotliwości przestrzenne przechodzą przez pasmo systemu optycznego. Choć MRI nie ma w zasadzie limitu dyfrakcyjnego (używając wielu trajektorii można sięgnąć dowolnie daleko w przestrzeń k), istnieją zastosowania, gdzie skan musi się odbyć na jednym sygnale z powodu niestabilnej fazy. Należy do nich DTI (diffusion tensor imaging) – technika MRI pozwalająca odtworzyć przebieg połączeń mózgowych (tzw. konektom) poprzez pomiar dyfuzji wody. Tradycyjne DTI skazane jest na użycie pojedyńczych trajektorii i zwiazną z tym granicę rozdzielczości podobną do optycznej. Zapożyczona z optyki strategia „strukturalnego oświetlenia”, które w MRI przybiera formę harmonicznego nasycenia spinów przed pobudzeniem warstwy (tzw. tagging), pozwala obliczyć sygnał poza obszarem trajektorii i znacznie zwiększyć rozdzielczość obrazu.

      Referat będzie zawierał wprowadzenie do tomografii rezonansowej oparte na analogii dyfrakcyjnej, dyskusję granicy rozdzielczości w optyce i MRI, a także przegląd nowych wyników super-resolution MRI.

      Speaker: Dr Franciszek Hennel (Institute for Biomedical Engineering, ETH and University of Zurich)
    • 10:20 11:00
      From Agent based models to quantitative trading 40m

      Financial markets are examples of complex systems being driven by both endogenous processes as well as exogenous shocks. One can obtain insight into the dynamics of those systems by assuming market participants (agents) belonging to particular groups and being characterized by a particular demand & supply functions. The agents themselves are likely to switch to a different group under persuasion of their peers (herding behavior). The mathematical description of this phenomenon in terms of a non-trivial Markov model, combined with the clearing of the market by a market maker provides analytical results for the probability distribution of the asset prices and returns. That in turn allows for trading strategies to be designed and implemented in real life. In the course of the talk I will review several agent based models as well as mention the practicalities of quantitative trading.

      Speaker: Przemyslaw Repetowicz
    • 11:00 11:30
      Przerwa kawowa 30m AGH

      AGH

      Kraków

    • 11:30 12:10
      Światowe innowacje powstają w Polsce 40m

      PREVAC jest bardzo dobrze znany na świecie ze swej elastyczności w opracowywaniu innowacyjnych rozwiązań dostosowanych do indywidualnych potrzeb klienta. Firma koncypuje, projektuje, produkuje i dostarcza kompletne analityczne i depozycyjne aparatury naukowo-badawcze służące głównie do tworzenia nowych materiałów, a tym samym nowych technologii. Komponenty próżniowe, urządzenia elektroniczne oraz oprogramowanie są dedykowane do obsługi produktów własnych, jak również innych producentów.

      Speaker: Dr Andreas Glenz (PREVAC)
    • 12:10 12:50
      Metody probabilistyczne w fizyce stosowanej: teoria wyboru społecznego, ekonofizyka i informacja kwantowa 40m

      Techniki matematyczne rozwijane od lat w kontekście fizyki statystycznej znalazły także zastosowanie do opisu układów złożonych, interesujących z punktu widzenia nauk przyrodniczych i społecznych. W szczególności teoria macierzy losowych pozwala przewidywać typowe zachowanie skomplikowanych modeli teoretycznych, które używa się w w wielu problemach o znaczeniu praktycznym.
      Celem referatu będzie przedstawienie kluczowego narzędzia probabilistycznego – twierdzenia o koncentracji miary – oraz przykładów jego zastosowań w problemach fizycznych. Twierdzenie to określa warunki, przy jakich funkcja wielu zmiennych f, przykładowo określona na N-wymiarowej sferze, dla losowego argumentu asymptotycznie przyjmuje wartości bliskie wartości oczekiwanej <f>, uśrednionej po całej jej dziedzinie. Taki wynik pozwala wykazać, że wektory zadane przez dwa losowo wybrane punkty z wielowymiarowej sfery są z dobrym przybliżeniem ortogonalne, a statystyczne własności widma dwóch dużych macierzy losowych wygenerowanych z danego zespołu są do siebie podobne.
      Przedstawioną technikę można stosować w szerokiej gamie zagadnień, w których interesują nas generyczne własności złożonych układów opisywanych statystycznie przy przejściu do granicy termodynamicznej. W ten sposób w teorii społecznego wyboru można oszacować średnią wagę oraz średnia siłę głosu największego gracza w gronie N wyborców [1], opisać typowe korelacje pomiędzy fluktuacjami cen akcji na giełdzie oraz sygnałami encefalografu obrazującymi bioelektryczne czynności mózgu [2].
      Analogiczne metody stosowane w statystycznym opisie układów fizycznych, umożliwiają wykazanie, iż typowy stan czysty układu składającego się z dwóch cząstek o N poziomach każdy jest mocno splątany [3], a pojemność kanału kwantowego jest superaddytywna. Dlatego przesyłając informację kwantową korzystnie jest wykorzystywać równolegle dwa kanały kwantowe podając na wejście stan splątany układu dwucząstkowego. Ten kluczowy wynik Hastigsa [4] dobrze unaocznia znaczenie stanów splatanych i uwypukla zasadnicze różnice pomiędzy przetwarzaniem informacji kwantowej i klasycznej.</f>

      [1] D. Boratyn, W. Kirsch, W. Słomczyński, D. Stolicki and K. Życzkowski, Average weights and power in weighted voting games, preprint arXiv:1905.04261
      [2] J. Kwapień, S. Drożdż, Physical approach to complex systems, Phys. Rep. 515, 115 (2012)
      [3] K. Życzkowski and H.-J. Sommers, J. Phys. A 34, 7111 (2001).
      [4] M. B. Hastings, Nat. Phys. 5, 255 (2009).

      Speaker: Prof. Karol Życzkowski (IF UJ / CFT PAN)
    • 12:50 13:30
      Perspektywy zahamowania globalnego ocieplenia 40m

      W grudniu ub. roku odbyła się w Katowicach 24 konferencja stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych do Spraw Zmian Klimatu (UNFCCC). Celem konferencji było wypracowanie dróg realizacji postanowień Porozumienia Paryskiego z 2015 r, w szczególności ograniczenia wzrostu temperatury globalnej poniżej 2 stopni Celsiusza do końca XXI wieku, w porównaniu z okresem 1850-1900.
      W referacie przedstawione zostaną dane obserwacyjne ilustrujące ewolucję klimatu Ziemi w ostatnich dziesięcioleciach. Przedyskutowane zostaną fizyczne aspekty ingerencji człowieka w ziemski system klimatyczny oraz możliwości zahamowania dalszego wzrostu temperatury globalnej poprzez modyfikację bilansu radiacyjnego Ziemi. Omówione zostaną projekty bezpośredniej kontroli strumienia promieniowania słonecznego docierającego do powierzchni Ziemi oraz sposoby kontroli strumienia promieniowania długofalowego emitowanego przez system Ziemia-atmosfera. Przedstawione zostaną główne tezy Raportu Specjalnego Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) dotyczące niezbędnych działań które należy podjąć aby utrzymać wzrost temperatury globalnej Ziemi poniżej 1,5 stopnia Celsiusza do końca XXI wieku.

      Speaker: Kazimierz Różański (Wydział Fizyki i INformatyki Stosowanej AGH)
    • 13:30 15:00
      Przerwa obiadowa (lunch) 1h 30m AGH

      AGH

      Kraków

    • 15:00 17:00
      Fizyka cząstek: S4.3
    • 15:00 17:00
      Fizyka medyczna i biofizyka: S1.3
    • 15:00 17:00
      Fizyka układów złożonych: S9.2
    • 15:00 17:00
      Fizyka środowiska: S11.1
    • 15:00 17:00
      Nanofizyka i nanotechnologia: S2.3
    • 15:00 17:00
      Sesja "Fizyka - Przemysł - Innowacje": S12.4
    • 20:00 22:00
      Uroczysty koncert i bankiet konferencyjny 2h
    • 09:00 11:00
      Plenarna: P.08 Kampus UJ

      Kampus UJ

      Kraków

    • 11:00 11:30
      Przerwa kawowa 30m Kampus UJ

      Kampus UJ

      Kraków

    • 11:30 13:30
      Plenarna: P.09
    • 11:30 13:30
      Sesja "Fizyka - Przemysł - Innowacje": S12.1
    • 13:30 15:00
      Przerwa obiadowa (lunch) 1h 30m
    • 15:00 17:00
      Fizyka atomowa, molekularna i optyczna, fotonika, informacja kwantowa: S7.1
    • 15:00 17:00
      Fizyka jądrowa: S3.3
    • 15:00 17:00
      Kobiety w fizyce: S10.1
    • 15:00 17:00
      Sesja "Fizyka - Przemysł - Innowacje": S12.2
    • 17:00 17:30
      Przerwa kawowa 30m
    • 17:30 19:30
      Fizyka atomowa, molekularna i optyczna, fotonika, informacja kwantowa: S7.2
    • 17:30 19:30
      Fizyka ogólna: S14.2
    • 17:30 19:30
      Fizyka układów złożonych: S9.3
    • 17:30 19:30
      Sesja "Fizyka - Przemysł - Innowacje": S12.3
    • 09:00 11:00
      Plenarna: P.10 Kampus UJ

      Kampus UJ

      Kraków

    • 11:00 11:30
      Przerwa kawowa 30m Kampus UJ

      Kampus UJ

      Kraków

    • 11:30 13:00
      Plenarna: P.11 Kampus UJ

      Kampus UJ

      Kraków

    • 13:00 13:30
      Zakończenie Zjazdu 30m Kampus UJ

      Kampus UJ

      Kraków

    • 13:30 15:00
      Przerwa obiadowa (lunch) 1h 30m Kampus UJ

      Kampus UJ

      Kraków

Your browser is out of date!

Update your browser to view this website correctly. Update my browser now

×